Ήρθες...δε σε περίμενα

Ήρθες...δε σε περίμενα...κι έγινες στη ζωή μου...
ο ήλιος ...τ άστρα μου...το φως....το βράδυ...το πρωϊ μου..
Ήρθες και μου τραγούδησες ...με της ψυχής...την πένα...
μέλλον..παρόν..και παρελθόν...ήρθες...και γίναν...ΕΝΑ
και τώρα αλλού ταξείδεψες... αλλού τα ταξειδεύεις, αλλού χαρίζεις την χαρά και μια καρδιά παιδεύεις.
Τα όνειρα μου κόλαση,
"Αν μ' αγαπάς κι είν' όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω."
11/6/2018

ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

12 Ιουνίου 2018

ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Καλά πια καταλαβαίνεις πως αυτή ‘ναι η αξία του ανθρώπου: να
ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο ; Αυτός είμαι εγώ τελικά μου φαίνεται .Ζητάω το αδύνατο και κρατάω με τα δόντια την ψυχή μου κι
εξακολουθώ με πίστη, με πείσμα να κυνηγάω το αδύνατο. ι τότε γίνεται το
θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νους δε θα μπορούσε να το
μαντέψει: το αδύνατο γίνεται δυνατό».
Ίσως οι "μοντέρνοι επιστήμονες" να γελούν μαζί μου,ίσως να με λυπούνται γιατί ζώ με τα όνειρα με "καρδιακές θυέλλες" ,μα έτσι έφτασα ως εδώ μια ολόκληρη ζωή κι έτσι θα φύγω από δω (ποιος ξέρει πότε),τελικά ίσως πια να είμαι αόρατος!

Πόσο τρελά σ' αγαπώ -

 Πόσο τρελά σ' αγαπώ - - Για τον έρωτα - την πλήρη παραίτηση, την απόλυτη τρέλα, την τέλεια τυφλότητα και τη μοναδική εμπειρία...

Τ'AΚΟΥΣ ΑΝΤΩΝΑΚΗ

Τ'AΚΟΥΣ ΑΝΤΩΝΑΚΗ ;

Τρεiς ήμισυ το πρωί, πήρα μια ωραία τούμπα- λιποθυμία και δεν πήρε χαμπάρι κανείς στο σπίτι. Μες την παραζάλη έβλεπα ένα αδιόρατο χαμόγελο απέναντι μου!!!,
Το ωραίο ήταν πως όταν συνήλθα είχα χάσει τον προσανατολισμό μου και αντί στην κρεβατοκάμαρα πήγα στην εξώπορτα.
Μετά που συνήλθα πήγα στην κουζίνα βρήκα ένα μπουκάλι

τσικουδιά και ήπια στην υγειά σας και στα βάσανα μου τα ατελείωτα από τον μαύρο Απριλη του 1966 μέχρι σήμερα.
Φταίει ο ανάδρομος Ερμής γνωμοδότησες ,ξέρω γω τι φταίει: η μούντζα ,φταίει ο κακός μας ο καιρός, φταίει που είμαι κακό "παιδι", φταίει που δεν είμαι δούλος,μάλλον φταίει που δεν αντέχω πια και μάλλον χρειάζομαι λίγο service .-
Αλλά βρέ παιδάκι μου ,όλα μαζί «δικαστικά συμβούλια» ,υστερίες , μαλακίες, όλα μαζί ένα κεφάλι χειμώνα καλοκαίρι.
...Αντε να φεύγουμε από δω να πάμε σπίτι μας......
Ιουλιος 2016.-

ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ

Για σε, που ξέκοψες απ’ την ζωη μου.
Για σε, που ξέκοψες απ’ το πλευρό του μελισσιού

Και ήρθες να μεθύσεις στο φιλί μου

και την αυγή ,'αφησες με την απορία

Για να μπορώ κι εγώ να στεγαστώ αγάπη μου,

Για να μπορώ κι εγώ ν’ αγαπηθώ;

ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ ..

Την έβλεπε να τρέχει ξυπόλητη στην ζεστή άμμο, να ανεβαίνει στον πιο ψηλό αμμόλοφο και να τον χαιρετά.
Κι εκείνη; τι θα μπορούσε να κάνει εκείνη ;
Θα μπορούσε απλά να τα αφήσει όλα για χάρη του.
Θα μπορούσε να μένει δίπλα του ώρες ατελείωτες να τον κοιτά.
Να αναπνέει μόνο για εκείνον, να ταξιδέψει σ' ένα σύννεφο για χάρη του, να τον κοιτά στα μάτια και να σβήνει.
Έκλεβε τις ώρες της για εκείνον.
Τον κοιτούσε στα μάτια και δάγκωνε τα χείλη να μην του πει σ αγαπώ.

Κι ένα πρωί τον αφησε να την περιμένει στο στάση της Ακαδημίας και δεν ήλθε ποτέ.

ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΑΝ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ:

 

Έκατσα χθες το βράδυ φτιάχνοντας τη δική μου λίστα, με πράγματα, που κάποια στιγμή στη ζωή μου με έκαναν χαρούμενο.

• Για παράδειγμα, όταν ήμουν παιδί είχαμε μία μουριά στην αυλή πατρικού της γιαγιάς μου πίσω από το σπίτι μου και τα πρωινά του Ιουνίου συνήθιζα να πηγαίνω εκεί μόλις ξυπνούσα, να περπατάω ξυπόλητος γύρω της γεμίζοντας το στόμα μου, μέχρι που τα χέρια, τα πόδια και τα χείλη μου είχαν γεμίσει από το μοβ των μούρων. Ακούγεται χαζό, έτσι;
  Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν πιστεύουν καν ότι τα μούρα είναι νόστιμα Αλήθεια είναι ότι η λίστα μου ήταν γεμάτη από μικρά κι ασήμαντα πράγματα: η πρώτη φορά που στο Λιθόστρωτο μαγαζί του Κρεμμύδα άκουσα οι Beatles στο τέρμα.
• Τα πρωινά που πήγαινα στη Νομική σχολή μετά το νυχτερινό ξεφόρτωμα φορτηγών στο λιμάνι και είχα στο χέρι μου και μία ζεστή μπουγάτσα που άχνιζε - κι ας ήταν άδειες οι τσέπες μου (είχε τότε κοπεί το επίδομα λόγω ατασθαλιών ).
• Να κάθομαι στο Αργοστόλι στο Φανάρι βράδυ με την πρώτη μου αγάπη χέρι χέρι και να μετράμε τ' αστέρια, ενώ ο ήλιος έπεφτε πίσω από τον ορίζοντα και το τελευταίο φως του έσβηνε στο πρωτομαγιάτικο κύμα(1.5.1968).
• Ένα ποτήρι παγωμένο νερό, που ήπια μετά πέντε ώρες περπάτημα ,με "πλήρη φόρτο" τον Ιούλη του 1974.
• Ένα καταπληκτικό φιλί στην παραλία την ώρα του ηλιοβασιλέματος.
• Μια περίεργη ιατρική εξέταση.
• Ενα βράδυ στη τότε αδούλωτη Κερύνεια, που δεν είχα ούτε σελίνι μα με κέρασαν οι ναύτες της Ναυτικής Διοίκησης.
• Μια τσικουδιά , ένα ούζο, στον "Αντρεα" με τους κολλητούς μου.
• Μια Μεγάλη Παρασκευή στον Καλανάρχο της Παναγίας με τον Μακη Παπά και εμένα Ψαλτη.
  Iσως να μην πρόκειται για τα μεγάλα πράγματα τελικά.
  Συχνά στηρίζουμε την ευτυχία μας σε πράγματα που ξέρουμε, βαθιά μέσα μας, πως γρήγορα θα μας αφήσουν με ένα αίσθημα κενού - το να πάρουμε την επόμενη μεγάλη υπόθεση, το σέξι ραντεβού. Λειτουργούμε λες και όλα βασίζονται, ας πούμε, στη νίκη της ομάδας μας το Σάββατο στο μεγάλο ντέρμπι, αλλά η αληθινή ζωή δεν είναι ηλεκτρική σκούπα, η οποία με ένα απλό γεγονός (αποκτώντας τη δουλειά των ονείρων σου ή το σπίτι που πάντοτε ήθελες) αλλάζει τα πάντα. Όχι η ζωή είναι πολλά μικρά πράγματα μαζί είναι η λησμοσύνη των κακών πραγμάτων που δηλητηριάζουν την ζωή μας.-

•