Παρασκευή 10 Μαΐου 2013

Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά. Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του.








Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά.
Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται
νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του.

Σπαταλήσαμε την ζωή μας


....Σπαταλήσαμε την ζωή μας
στα εγχειρίδια της νομικής ,
στο κυκλικό περιθώριο των χαμένων ευκαιριών ,
αναμένοντας την ώριμη στιγμή
για την είσοδό μας στην αρένα,
σαν νάταν οι δρόμοι αυτοί για δόξα κι όχι για κούραση χωρίς αγάπη,
σαν  να ετίθετο καν ζήτημα εισόδου.
Εισόδου πού; 
στην άβυσσο μιας κατ' όνομα επιβίωσης
χωρίς ούτε χαμόγελο στους εκλεκτούς μας
έτσι ακόμη και η εικόνα μας ξεθώριασε
πίσω από τους τόμους άχρηστων συγγραμμάτων 
κι απ' τις κραυγές ανόητων  σπουδαιοφανών καΛλικαντζάρων.
ΆΝΤΕ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ...
VENCEREMOS


Η ΕΥΤΥΧΙΑ

EYTYXIA

Υπάρχουν στιγμές...

Όπου το μυαλό ,μου τρέχει σε έρημες σπηλιές...

Καταχωνιασμένες μέσα σ'αυτές...

Ολόκληρες ζωές...

Ολόκληρα όνειρα θαμμένα,που δε τα βλέπεις πια

Κι όσο φεύγουν αυτά...

Άλλα τόσα μας έρχονται ξαφνικά...

Όνειρα γλυκά,όνειρα γεμάτα απ'την αγάπη μας...

Όπου τα όνειρα αυτά δε ξεθωριάζουν ποτέ...

Αχ...ξέχνα τα όνειρα...

Μόνο εσένα θέλω εγώ...

Μόνο εσένα επιθυμώ...

Μόνο εσένα για να μπορώ να ζώ...

Σ'αγαπώ


ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΗΓΟΥΜΕΝΟΥ 1

Εσφαλλα κύριε πρόεδρε, Σκαλίζοντας παλιά τεφτέρια ανακαλύπτω στο κρυφό ντουλάπι στο χωριό κρυμμένο σε ημερολόγιο εποχής ενα δικό μου σημείω...