ευτυχια

Όσο ζούμε μιαν ευτυχία, δύσκολα τη νιώθουμε. Μονάχα όταν περάσει και κοιτάξουμε πίσω μας, καταλαβαίνουμε ξαφνικά -και κάποτε με κατάπληξη- πόσο σταθήκαμε ευτυχισμένοι.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ “ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΖΟΡΜΠΑ” 

ΚΑΛΗ ΝΥΧΤΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ .

Σ' αγαπάω το ξέρεις ; Εσύ ; 
Μου ψιθύρισες και γω τ' άκουσα σαν τον άνεμο εκείνη την ώρα.
Ας μείνουμε τώρα έτσι, κι αύριο, θα σου απαντήσω.
Με τον τρόπο μου.
.... άσε με να με νανουρίσει το κύμα.....
ΚΑΛΗ ΝΥΧΤΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ .

ΠΟΛΙΚΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ

Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΦΙΛΕ...

Κοιτάμε στα μάτια κι αδέσποτες οι μέρες μας περνάνε.
Η φωνή απ’ την θάλασσα σταμάτησε το μεθυσμένο καράβι.
Ο καπετάνιος άρπαξε το σκοινί που του πέταξε το φεγγάρι,στην ψυχή του.
Και φώναξε :Σ΄ ακολουθώ
Το ξωτικό χαμογέλασε και τον έσπρωξε στα ουράνια
Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι του είπε η "φεγγαρόλουστη"
Το κύμα γέλασε....
Πάλι τα κοπάνησε ο καπετάνιος ,μουρμούρισε.
Η γοργόνα σκαρφάλωσε στην πρύμνη και του δώσε ένα φιλί .
Η πούλια φωτίστηκε απ’ τη χαρα της
Και το φεγγάρι χαμογέλασε
Μα ο καπετάνιος χάθηκε πια απ’ το καράβι
Κοιτάζει από ψηλά να βρει τον Πολικό Αστέρα

(Γράφτηκε στη Αιθουσα της Παλιάς Συγκλήτου του ΕΚΠΑ 14/12/2011)

Ολόκληρη νύχτα

Ολόκληρη νύχτα 
άγρυπνος όλη την μύχτα, σαν τρελός. 
Όπου να 'ναι θα κλείσει το στερνό παραθύρι του νου μου.
Θα μ' είχε πάρει ο ύπνος πάνω στο γραφείο αν δεν ήταν εκεί η χαμογελαστή φωτογραφία σου να την κοιτάζω και μα παίρνω κουράγιο.
 Κανείς. 
Ένα δημοτικό φαμάρι μουσκεύει μες στη νύστα του. 
Πίσω απ' τους ανοιχτούς τόμους της νομολογίας με κοιτάζει ο δάσκαλος και χαμογελά. 
Ώρα να πιάσει βάρδια το φεγγάρι.
 Απελπισμένος κ' η ψυχή μου βαραίνει μουλιάζει ο χρόμος στο καπέλο του ζητιάνου,
 τι είναι τούτο πάλι; σαν μαθητούδι κάνεις, όλη τη ζωή στο γράψιμο. 
Μια συνοδεία νοτισμένα αστέρια έστριβε απ' τη γωνιά της χαραυγής.
 Ένα μικρό φεγγάρι σκαλωμέμο μες στα σύγνεφα ένα μικρό φεγγάρι σύννεφο.
 Ξύπναγε σαν φύτρωνε στην άκρη του γιαλού ένα κοχύλι φρέσκος ήλιος.
 Καλημέρα.
 Ένα μικρό φεγγάρι έσβηνε στη φωνή της. 
Έβλεπα τα χέρια και ήταν μονάχα δυο
 μέτραγα  τα μάτια μου και ήταν μονάχα δυο 
μουλιάζουν τώρα μες στο καπέλο του ζητιάνου μονάχα δυο.
Έκλεισα τον υπολογιστή πήρα τα πόδια μου
η ΑΝΑΤΟΛΉ είναι πανέμορφη.
VINCEREMOS ψιθύριζα.-(20.7.2011 06,45)
ΣΑΓΑΠΩ

ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΑΣ Ο ΤΡΕΛΛΟΣ:

ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΑΣ Ο ΤΡΕΛΛΟΣ:

Τις νύχτες γυρνά η σκέψη μου ,

αστέρια από αλύτρωτες ψυχές από ψηλά κοιτούν κι όλο μου γνέφουνε

πως έχασα λέει την ψυχή μου

και ρωτάω όλο για το χαμένο ξωτικό.

«Έλα τώρα χιλιάδες ναυτικοί χαθήκανε «στο τρίγωνο των Βερμούδων»

και συ ζητάς να βρεις τον δρόμο ..με τι προσόντα?

15/12/2011