“Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω με το αιτιολογικό μιας ευγένειας ότι θα πίκραινα οτι θα
πείραζα ,οτι θ’αναστάτωνα των άλλων τη ζωή.
πείραζα ,οτι θ’αναστάτωνα των άλλων τη ζωή.
Αυτό ειναι μια ήττα. Καθαρή ήττα”
Κική Δημουλά
«...Και γι' αυτό ποτέ μη στείλεις να μάθεις για ποιον χτυπά η καμπάνα. Χτυπά για σένα». Έρνεστ Χέμινγουεϊ
ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΗΤΤΑΣ:
“Τότε οι νεκροί πεθαίνουνε, όταν τους λησμονάνε!” Κώστας Ουράνης (1890-1953)
Δεν μπορείς να γνωρίζεις καν πόσο θάρρος χρειάστηκα για να ξεγυμνώσω την ψυχή μου μπροστά σου.
Εχασα τα πάντα, μα είμαι περήφανος,πριν φτάσω από το ένα σημείο στο άλλο εξαντλήσα όλα τα πιθανά ενδεχόμενα, παλεύοντας με όση δύναμη διαθέτω.
Εχασα, αφού πρώτα ταπεινώθηκα εξευτελιστικά.... αλλά είμαι χαρούμενος γιατί η ζωή μου έδωσε την χαρά να απολαμβάνω την νίκη της ψυχής μου.Ηπια ως το τέλος το ποτήρι της ήττας.
Μαλλον δεν θα διαβάσει κανείς αυτό το κείμενο της ήττας.
Για κάποιους οι δοκιμασίες είναι μικρές, για άλλους μεγαλύτερες και απαιτητικότερες. Νιώθουν ότι θα περάσουν από καυδιανά δίκρανα, πριν πάρουν μια ανάσα.
Τι ακριβώς παθαίνει κανείς, όταν περνά από καυδιανά δίκρανα; Υφίσταται έντονο εξευτελισμό, εξαναγκάζεται να ταπεινωθεί, να συνθηκολογήσει με ταπεινωτικούς όρους.
Το 321 π.Χ., κατά την διάρκεια του δεύτερου Σαμνιτικού πολέμου, οι Ρωμαίοι προσπαθώντας να κατακτήσουν την Καμπανία, εγκλωβίστηκαν στην περιοχή Καυδιανά δίκρανα ή λατινιστί Forculae Caudinae. Την περιοχή την αποκαλούσαν κατ' αυτόν τον τρόπο, γιατί ήταν στενωπός και βρισκόταν ανάμεσα σε δυο βουνά.
Οι Ρωμαίοι αιχμαλωτίσθηκαν από τους Σαμνίτες. Στην συνέχεια, όμως, οι Σαμνίτες με επικεφαλής τον στρατηγό Πόντιο Ερέννιο ελευθέρωσαν τους Ρωμαίους, αφού πρώτα τους υποχρέωσαν να παραδώσουν τα όπλα τους και να περάσουν ένας προς έναν κάτω από έναν ξύλινο ζυγό σχήματος Π ως ένδειξη υποταγής. Τον εξευτελισμό αυτόν υπέστησαν τόσο οι απλοί στρατιώτες όσο και οι ύπατοι. Μάλιστα είχαν δεμένα τα χέρια και, ενώ περνούσαν, φορούσαν τον οπλισμό τους, πριν τον εγκαταλείψουν.Συνεπώς, κάθε φορά που περνώ από καυδιανά δίκρανα, υφίσταμαι έναν μεγάλο εξευτελισμό. Όλα, όμως, περνούν!!! Μένει η πίκρα!“Όσο λειτουργεί η μαγική σχέση δεν υπάρχει ακόμα ποίηση”
«η πανσέληνος τον Αύγουστο κρατάει δυο νύχτες».
ΥΓ:”Είναι μια άσκηση που τα καταφέρνω καλά. και με συμφιλιώνει με το ιερό λίγο μου. Αλλά εγώ είμαι ένας άντρας που προτιμώ να χάσω από το να κερδίσω με αθέμιτα μέσα, αδίστακτα. Μεγάλο σφάλμα μου και το ξέρω. Και το ωραίο είναι ότι έχω την αυθάδεια να υπερασπίζομαι αυτό το σφάλμα, να το θεωρώ σχεδόν αρετή …”Πιέρ Πάολο Παζολίνι
1/7/1969 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου